ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ေတာင္းဆိုခ်က္

က်ေနာ့္ BLOG ေလးဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လံုး၀ကင္းရွင္းပါတယ္ ...
ဒါေၾကာင့္ ဖတ္ရႈသူမ်ားအေနနဲ႔လည္း ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ မွတ္ခ်က္မ်ား ပံုမ်ား (တစ္ခုခုေပါ့ဗ်ာ) တင္ေရးျခင္း မလုပ္ၾကဖို႔ အႏူးအညႊတ္ေတာင္းပန္ အပ္ပါတယ္ ... ေနာက္ ညစ္ညမ္းတဲ့ ပံုေတြ၊ ညစ္ညမ္းတဲ့ စာေတြ၊ ညစ္ညမ္းဆိုဒ္ေတြကို လင့္ခ္ေပးျခင္းေတြ၊ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ နစ္နစ္နာနာ
ေျပာဆိုျခင္းေတြ၊ ယုတ္စြအဆံုးဗ်ာ စာေပအႏုပညာနဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုမွ် တင္ေရးျခင္း မလုပ္ၾကဖို႔လည္း အႏူးအညႊတ္ေတာင္းပန္ အပ္ပါတယ္ ... :) :) :) ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ ...

Tuesday, March 9, 2010

ဘာမွ

ေဩာ္..ဤေလာက၌

လုပ္ခြင့္မႀကံဳ၊ လူအဖံုဖံု
ႀကိဳးဆြဲရာက လူ႔ဘဝ
ဝါသနာတစ္ခုေတာင္မွ
ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ခြင့္မရေလေတာ့
လား...လာမည့္ငါ့အခြင့္ေရး
အခ်ိန္ကုန္ခံေတြး၊ အေကာင္အထည္သည္
ျဖစ္မလာ။
ဤဘဝမွာ..
ဝါသနာတစ္ခုအားပ်ိဳးေထာင္ခြင့္မရရင္ေတာ့
ဪ..ဘဝ..
ေသေသာ္မွတည့္ေကာင္း၏..။.

“ေသဆံုးေနဆဲ ရင္ခုန္သံ”

ကေလးရယ္.။

အတိတ္ကို ေတြးလိုက္ရင္
မင္းအေၾကာင္းေတြ မင္းမ်က္ႏွာေတြ
ပံုရိပ္ထင္ဆဲပါ..။ မတတ္သာတဲ့
တခဏမွာ မင္းနဲ႔ ခြဲခြာရတာ
မင္းအတြက္ အလြမ္းေတြခ်ည္း
ဖန္တီးေပးတယ္ဆို
ခြင့္လြတ္တတ္တဲ့ စိတ္နဲ႔
ေစာင့္ေနပးပါလား.
ကေလးရယ္..။
မင္းနဲ႔ က်မွ ငါတကယ္ရူးရၿပီလားကြယ္..
ဖူးသြယ္တဲ့ မင္းႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု.
ေမႊးထံုတဲ့ မင္းပါးႏုႏုေလး..ငါေမွ်ာ္လင့္ဆဲ
နာက်င္လဲ..။ အတိတ္က ငါ့ရင္ခုန္မႈေလး
အသက္သြင္းဖို႔ရာ...။

အတိတ္ရွင္

သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ မတင္းမာခင္
အေျခအေနအရပ္ရပ္က
ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို
အတင္းခြာခဲ့တယ္ကေလးရယ္..။
အနမ္းတစ္ပြင့္နဲ႔ စခဲ့တဲ့ ကိုယ္တို႔ဇာတ္လမ္းေလး
ဘယ္လိုပဲေတြးေတြး
ကေလးေၾကာင့္ ကိုယ့္ရင္ခုန္သံေတြ
လြတ္လပ္ခဲ့တာအမွန္ပါ။
ကိုယ့္ညေတြ သာယာခဲ့တာလွပခဲ့တာလည္း
ကေလးေၾကာင့္ဆိုတာယံုေပးကြယ္..။
တစ္နယ္စီအခုေဝးၿပီ...
လတ္တေလာအခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္က
ပဥၹလက္ဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ႔
အလြမ္းေတြကို ကေလးအတြက္
ဖန္တီးေပးသူေပါ့.။
ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္က လြတ္လပ္စြာေပ်ာ္ျမဴးခဲ့တဲ့
ကိုယ္တို႔ရင္ခုန္သံေတြ အသက္ျပန္သြင္းဖုိ႔ရာ
(ကိုယ္ျပန္လာမွာပါ)
ကေလး ေစာင့္ေနေပးပါ...။

Wednesday, March 3, 2010

စုန္းကေဝ၏ ေတာင္းဆု

အခ်စ္...အခ်စ္ဆိုတာ
ဘာလဲဟင္...
အခ်စ္အေၾကာင္း တႏုတရြ
လွလွပပတင္စားၿပီး ကဗ်ာေတြ
ေရးဖြဲ႔တတ္တဲ့ငါေတာင္ အခ်စ္ဆိုတာကို
စဥ္းစားမိရင္ ရူးခါနီးနီး...။
အမ်ားက ေျပာၾကတယ္ အခ်စ္ဆိုတာ စိတၱဇနာမ္တဲ့
လွပၿပီး ႏုရြတယ္.. ၾကည္ႏူးမႈေတြ အတိၿပီးတယ္လို႔
လည္း ညႊန္းထားေသးတယ္...
ဟုတ္လားေတာ့ မသိဘူး...။ ေနာက္ ငါတစ္တစ္ခါ
အခ်စ္ဆိုတာ ...
ဘာလဲလိ႔ုရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ေမးလိုက္ရင္လည္း
မယံုဘူး ႀကံဳဖူးမွ သိမယ္တဲ့...။
အင္း...ငါႀကံဳခ်င္ပါတယ္ အခ်စ္နဲ႔...
ဒါေပမဲ့ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ အတိၿပီးတဲ့
အခ်စ္နဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး...။
အရွိကို အရွိအတိုင္း (အင္မပါ)ဘဲ
ဟန္ေဆာင္ႏုရြၿပီး မာယာမပါတဲ့
အခ်စ္နဲ႔..။ ေနာ္..ကံၾကမၼာဘီး တစ္ပတ္လည္လာလို႔
(ဒါမွမဟုတ္) ရာဇဝင္ယံုတမ္းထဲက အတိုင္း
တန္ခိုးရွင္မ်ား ေကာက္ကာ ငင္ကာရုတ္တရက္ေပၚလာရင္
အဲဒီဆုပဲ ငါေတာင္းမိမွာ....။
ဒီေတာင္းဆုတစ္ခုသာ ငါ့အတြက္ ျပည့္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့....

Tuesday, March 2, 2010

အကူအညီေတာင္းခံျခင္း

လ်ံႏိုးဆိုတဲ့ နာမည္ေလးျဖစ္ေပၚတည္ရွိလာေအာင္ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္မ်ားကို လႈံေဆာ္ေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ပရိသတ္မဟုတ္ေတာင္မွ ကၽြန္ေတာ့္စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ာ...
( liannosa.ning.com ) ( lianno.wordpress.com )
စာဖတ္သူဖတ္ဖူးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္စာေတြထဲက ဘယ္ဟာေတြက အေကာင္းဆံုးနဲ႔ စာေပလို႔ အေခၚထိုက္ဆံုးကို
ေျပာျပေပးပါ.။ ဒီလိုေျပာရျခင္းအေၾကာင္းကေတာ့ www.ainmat.com ဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ေပၚမွာ အမ်ားဖတ္ေအာင္(သို႔) ဖတ္သူပိုမ်ားေအာင္ တင္ခ်င္လို႔ပါခင္ဗ်...။ ဒါေၾကာင့္ စာဖတ္သူဖက္က အေျဖကို ကၽြန္ေတာ္လိုလားစြာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါမယ္...။ စာဖတ္သူလည္း စိတ္ဝင္စားရင္ စာေတြပို႔ေပးပါ.။ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီဆိုဒ္ေပၚမွာ member အျဖစ္ဝင္ၿပီး ေရးပါ...။ စာေတြ ဖတ္ေပးတဲ့ အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..
ဘုရားသခင္ေကာင္းႀကီးေပးပါေစ...။
Edit

Monday, March 1, 2010

"LOVE" (ဘာသာျပန္ဆိုထားသည္ ေအာက္တြင္)

Love, like a tree,
sends its roots down deep
so when the storms of life abound
and the winds of adversity blow,
it shakes and bends
and goes with the flow
but doesn't break or fall.

Friday, February 26, 2010

အတိတ္ဆီျမန္မာၿပည္

လြမ္းလိုက္တာ ျမန္မာၿပည္...
အတိတ္ကို ျပန္ေတြၚရင္
ပထဝီ၊ ေတေဇာ၊ အာေဘာ၊ ဝါေယာ
(ဓာတ္ႀကီးေလးပါး)သန္႔တဲ့ ျမန္မာၿပည္..။
ယဥ္ေက်းတဲ့ ျမန္မာဓေလ့ လြမ္းေတ့ေတ့
အခ်ိန္တိုင္းအတြက္ပါ.။ ေညာင္ပင္ရိပ္ကိုမွီ
ထိုင္ပါသည္ ကြပ္ပ်စ္ေလးဆီ
လက္ဖက္သုပ္၊ ဂ်င္းသုပ္ေလးနဲ႔
ေရေႏြးၾကမ္း.ဟူး...ဒီအာသီေလး
ေတြသေနမိပါတယ္.။
ေမႊးပ်ံ႕တဲ့ ႏွင္းဆီ၊ စံပယ္ေရာယွက္ကာ
ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္မွာ သတိရတဲ့အခါ
မ်က္ရည္ေတာင္လည္ခ်င္ခ်င္.။
တကယ္ပါပင္၊ ေဝးမွ တကယ္ခံုမင္မိတဲ့ ျမန္မာျပည္.။
တစ္ဘဝစာအတြက္ တစ္ခဏစာခြဲခြာရတဲ့
ျမန္မာျပည္။ ေႏြရာသီဆို ေလတျဖဴးျဖဴး
တဝူးဝူးတိုက္ကာ ရြာတဲ့ မိိုးနဲ႔ေလ၊ အရိုးမ်ားက်ိဳးေတာ့မေလ
ထင္ေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းတဲ့ေဆာင္း၊ ေကာာင္းေပ့ဆိုတဲ့ မုန္းဟင္းခါး
လိုက္ဖက္ပါဘိနဲ႔.။ မနက္တိုင္းသြားသြားစားတဲ့ ငါ့အတိတ္ေတြးကို
ျပန္ေမ်ာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သရည္အလိုလိုက်လာတယ္.။
ကဲ...အခုမွ လြမ္းေနလို႔လဲ မထူးေတာ့ဘူး။
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲတဲ့.။ ျမန္မာျပည္.
ျပန္လာဖို႔ မေပ်ာက္ပ်က္မယ့္ ကတိငါေပးတယ္...။