မင္းလိုပဲ သိပ္လွတဲ့ မရဲ့ အေၾကာင္းမင္းကို
ေျပာျပဖို႔ မင္းဆီ တစ္ေခါက္ငါခ်ဥ္းလာျပန္ၿပီ။
ပထမဦးဆံုး ကာယံမညီပဲ လြမ္းခ်င္းသက္သက္နဲ႔
ငါ့ခံစားခ်က္ေတြကို အန္ခ်ပါရေစ…..
မ တဲ့ကြာ..ေဟ့ေရာင္..ဘယ္လိုထင္လဲ..?
အိပ္မက္ဆိုတာႀကီးကို မခံုမင္၊ မတြယ္တာတတ္တဲ့ငါ
မက တြယ္တာေအာင္၊ ခံုမင္ေအာင္ဖန္တီးေပးလိုက္ၿပီ..။
ေနာက္…အမ်ိဳးအမည္မသိေလာႀကီးေနတဲ့ ငါ့ရဲ့စိတ္က
ညအိပ္ခ်ိန္ဆို သူ႔အလိုလိုထြက္ေပၚတတ္တယ္.။
ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ ထင္ေၾကးေပးရမယ္ဆိုရင္…
ငါ့ရဲ့ အိပ္မက္ေတြက မကို အိပ္မက္ပါတီ ဆင္ႏြဲဖို႔
ဖိတ္စာကမ္းထားလို႔ ထင္တယ္..။ ဒါေၾကာင့္ငါ့ရဲ့
မသိစိတ္က အိပ္မက္ေတြဆီကို မသိမသာ(သြားဖို႔)ခ်င္ျခင္း
တက္ေနတာ(အထင္ေပါ့ကြာ)..ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ..အေနမနီးတဲ့
ငါနဲ႔မကို ဆံုစည္းေစတဲ့ အိပ္မက္ကို ငါေတာ္ေတာ္ေက်းဇူးတင္တယ္..။
(အိပ္မက္ေရ..မင္းသာဒီတမ္းခ်င္းရင္ခုန္သံေတြကို သိႏိုင္မယ္ဆိုရင္
မင္းကို ေက်းဇူးပါပဲလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္.။)
ေနာက္..ကဗ်ာေရ..အခ်ိန္အၾကာႀကီးခြဲခြာမႈေၾကာင့္
ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ နာက်င္မႈေတြကို မနဲ႔ ေတြ႔တဲ့ခဏ
ငါအန္ခ်ခ်င္ေပမဲ့ကြာ..အေျခအေနအရပ္ရပ္ရဲ့ တားဆီးမႈေၾကာင့္
ငါေဘးနား မရဲ့ စကားသံေတြၾကားက တိုးထြက္ေပၚေပါက္လာတဲ့
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြကိုေတာင္ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္တယ္..ေတာက္..
ကဗ်ာရယ္…စကားေလးတစ္ခြန္းေလာက္ျပန္ေျဖေပးပါ..တစ္ခုခုပါပဲ..
ငါဘာလုပ္သင့္သလဲ..ဘယ္လိုေနရမလဲ…ငါဘာကိုမွွ မသိေတာ့ပါဘူးကြာ..
ဒါေပမဲ့..ငါလုပ္သင့္တာတစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ထင္ရဲ့..အဲဒါကေတာ့
“မ…အၿမဲတမ္းေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ”
လို႔ အၿမဲတမ္းဆႏၵျပဳဆုေတာင္းေပးေနျခင္းပါပဲ..
ကဲ…ဆံုၾကဦးမယ္ကဗ်ာေရ …။..။..။……………..
